عیب یابی کابل چگونه انجام می شود؟


اﻧﺪازه ﮔﻴﺮي ﻣﻘﺎوﻣﺖ اﺗﺼﺎﻻت

هنگامی که  ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎيی مانند ﺳﻮﺧﺘﮕﻲ، رﻧﮓ ﭘﺮﻳﺪﮔﻲ  یا ﺳﻴﺎه ﺷﺪﮔﻲ در کابل ها بروز می کند  از مهمترین دلایل ﺑﺎﻻ ﺑﻮدن ﻣﻘﺎوﻣﺖ اﺗﺼﺎﻻت اﺳﺖ و این عیوب ﻇﺎﻫﺮي از ﻣﺆﺛﺮﺗﺮﻳﻦ روش ﻫﺎي ﻋﻴﺐ ﻳﺎﺑﻲ در کابل ها ﻫﺴﺘﻨﺪ. مواردی همچون اﻓﺖ وﻟﺘﺎژ ﻣﺼﺮف ﻛﻨﻨﺪه، ﺑﺮاﺑﺮ ﻧﺒﻮدن ﺟﺮﻳﺎن ﻛﺎﺑﻞ ﻫﺎي ﻣﻮازي و ﮔﺮم ﺷﺪن و ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻦ دﻣﺎي ﻛﺎﺑﻞ ﻧﺸﺎﻧﻪ اي از اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﻘﺎوﻣﺖ اﺗﺼﺎﻻت است.

در قسمت هایی ﻛﻪ دو ﻳﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﻴﻢ ﻳﺎ ﻛﺎﺑﻞ ﺑﻪ ﻫﻢ وصل ﺷﺪه اﻧﺪ، ﻣﻘﺎوﻣت این قسمت ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﺧﻮد ﻛﺎﺑﻞ ﻳﺎ ﺳﻴﻢ است و  ﻛﻪ اگر اﻳﻦ ﻣﻘﺎوﻣﺖ از ﺣﺪ ﻣﺸﺨﺼﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ شود موجب اﻓﺰاﻳﺶ ﺗﻠﻔﺎت، ﮔﺮم ﺷﺪن ﻣﺤﻞ اﺗﺼﺎل ودر نتیجه ﺑﺮوز ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﺳﻮﺧﺘﮕﻲ در این قسمت می شود.

همچنین این ﺑﺎﻻ ﺑﻮدن ﻣﻘﺎوﻣﺖ اﺗﺼﺎﻻت ممکن است ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺖ وﻟﺘﺎژ در ﻣﺤﻞ اﺗﺼﺎل شود و وﻟﺘﺎژ اﻋﻤﺎﻟﻲ ﺑﻪ ﻣﺼﺮف ﻛﻨﻨﺪه ﻛﻤﺘﺮ از ﻣﻴﺰان ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ شود.

گاهی نیز وقتی ﻣﺼﺮف ﻛﻨﻨﺪه با دو ﻳﺎ ﭼﻨﺪ ﻛﺎﺑﻞ ﻣﻮازي ﺗﻐﺬﻳﻪ ﻣﻲ ﺷﻮد، ﺑﺎﻻ رفتن ﻣﻘﺎوﻣﺖ اﺗﺼﺎﻻت در ﻳﻚ ﻣﺴﻴﺮ، ﺑﺎﻋﺚ می شود تا ﺟﺮﻳﺎن در آن ﻣﺴﻴﺮ کاهش یافته  واز طرفی در ﻣﺴﻴﺮﻫﺎي دﻳﮕﺮ افزایش یابد  ﻛﻪ اﻳﻦ اﻓﺰاﻳﺶ ﺟﺮﻳﺎن میتواند موجب آسیب به کابل شود. در نتیجه با اندازه گیری مقاومت می توان به اینگونه عیوب پی برد.

به این منظور و برای اﻧﺪازه ﮔﻴﺮي ﻣﻘﺎوﻣﺖ اﺗﺼﺎﻻت، اگر کابل ها به گونه ای باشند که ﺑﺘﻮان ﻛﺎﺑﻞ ﻫﺎي ﻣﺘﺼﻞ ﺷﺪه را از دو ﻃﺮف ﺑﺎز ﻛﺮد، ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از اﻫﻢ ﻣﺘﺮ ﻣﻘﺎوﻣﺖ اﺗﺼﺎل اﻧﺪازه گیری می شود. اگر این امکان پذیر نباشد، ﺑﺎ اﻧﺪازهﮔﻴﺮي ﻣﻴﺰان اﻓﺖ وﻟﺘﺎژ روي اﺗﺼﺎل با ولتمتر، ﻣﻲﺗﻮان به  ﺑﺎﻻ ﺑﻮدن ﻣﻘﺎوﻣﺖ اﺗﺼﺎل پی برد. از دلایل  دیگر بالا رفتن مقاومت اتصالات، شل بودن آنها است که با آچارکشی ﻣﻨﻈﻢ و دوره اي اﺗﺼﺎﻻت میتوان مشکل را رفع کرد.

از دیگر دلایل می توان به ﺳﻄﻮح ﺗﻤﺎس ﻧﺎﻫﻤﻮار و زﻧﮓ زدﮔﻲ و ﺧﻮردﮔﻲ اتصالات نام برد که باعث ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻦ ﻣﻘﺎوﻣﺖ اﺗﺼﺎﻻت می شود. ﺑﺎ ﺳﻤﺒﺎده زدن و ﻳﺎ ﺗﻌﻮﻳﺾ ﺳﻄﻮح ﺗﻤﺎس این مشکلات رفع می شود.  بهتر است برای پیشگیری از این مشکل  از ابزاری مانند ﺟﻌﺒﻪ اﺗﺼﺎل و ﮔﻠﻨﺪ ﺑﺮاي اﺗﺼﺎل ﻛﺎﺑﻞ ﺑﻪ ﺟﻌﺒﻪ اﺗﺼﺎل و حفاظت اﺗﺼﺎﻻت در ﻣﺤﻴﻂ ﻫﺎي ﻣﺮﻃﻮب و ﺷﻴﻤﻴﺎﻳﻲ بهره برد.

تشخیص اتصال کوتاه به وسیله میگر

در هنگام اتصال کوتاه برای پی بردن به مشکل از ابزار میگر استفاده می شود به اینصورت که یک طرف کابل به میگر وصل می شود و سمت دیگر کابل آزاد است. اگر اتصال کوتاه رخ ندهد میگر مقاومتی نشان نمی دهد  اما اگر اتصال کوتاه وجود داشته باشد، ، دستگاه میگر مقاومتی را نسبت به میزان فاصله از سر کابل تا محل اتصال کوتاه نشان می دهد. در کل به منظور تشخیص اتصال زمین یا اتصال کوتاه  ابتدا و انتهای کابل را از مدار باز کنید و طوری عایق کنید  که احتمال اتصال مجدد وجود نداشته باشد.

سپس یکی از سرهای میگر را به قسمت فلزی کابل یا زمین وصل کنید  و سپس سر دیگر را به هادی های کابل وصل نمایید. با چرخاندن دسته میگر،مقاومت چندین مگا اهم نشان داده می شود، اگر در حالتی، میگر عدد صفر یا چندین کیلو اهم را نشان دهد یعنی آن هادی به زمین اتصالی دارد. برای آنکه اتصالی بین هادی های کابل را تشخیص دهیم باید با استفاده از میگر مقاومت عایق بین دو به دوی هادی های کابل اندازه گیری شود اگر مقاومت صفر تا چندین کیلواهم باشد، یعنی اتصالی وجود دارد، اما اگر میگر چندین مگا اهم را نشان دهد، یعنی آن دو هادی به یکدیگر اتصالی ندارند.

عیب یابی کابل به روش TDR

از دیگر روش های عیب یابی کابل قدرت استفاده از پالس های با فرکانس رادیویی می باشد. وقتی امپدانس محیطی از یک سیگنال الکتریکی عبور می کند قسمتی از سیگنال از محل تغییر امپدانس باز تابیده می شود و قسمتی دیگر از آن عبور می کند.

در دیگر محل های وقوع خطا در یک کابل، امپدانس از خود کابل متفاوت است. در نتیجه با اندازه گیری زمان بین ارسال و برگشت سیگنال  و بر اساس سرعت انتشار سیگنال در کابل، فاصله بین محل خطا تا محل ارسال سیگنال قابل پیگیری است. در روش TDR با انتشار پالس هایی پشت سر هم با ولتاژ پایین و فرکانس بالا برای عیب یابی استفاده می شود. یک TDR یک پالس ولتاژ پایین را به داخل کابل ارسال می کند و در هر تغییر امپدانس که درون کابل اتفاق می افتد، انعکاسی دریافت می شود و  TDR زمان بین انتشار و بازگشت پالس را در هر تغییراندازه گیری می کند.

با اندازه گیری این زمان و بر اساس سرعت انتشار پالس این فاصله تا محل بازتاب محاسبه می شود. بازتاب پالس ولتاژ در مسیر کابل در صورت قطعی  کابل یا انتهای آزاد کابل مثبت است و اگر با محل اتصال کوتاه برخورد کند، انعکاس منفی می شود. یعنی اگر در قسمتی از کابل امپدانس افزایش یابد، علامت سیگنال انعکاس یافته با سیگنال اصلی یکسان می شود و اگر امپدانس کابل کاهش یابد، علامت سیگنال بازگشتی مخالف می شود.

علاوه بر خطاها ،محل هایی در کابل مانند مفصل ها، انشعاب ها، محل های اتصال کابل به تجهیزات دارای امپداس متفاوت با کابل هستند که باعث دشوار شدن تشخیص خطا توسط این روش می شوند. در صفحه نمایش دستگاه هایی که از این روش استفاده می کنند  شکل موج برگشتی روی محور زمانی یا مکانی نشان داده  می شود.

مدار بازها، اتصال کوتاه ها، محل اتصال دو کابل مختلف ، محل اتصال دو کابل مشابه و انشعاب ها هر کدام شکل موج بازگشتی مشخصی دارند و از روی شکل موج ها محل قرار گرفتن آنها مشخص می شود. روش TDR میتواند محل خطاهای بین هادی ومحافظ  کابل و نیز خطاهای دو هادی کابل را که مقاومت اتصال شان از ۲۰۰ اهم کمتراست را تشخیص دهد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

آموزش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *